تأسيس شعبهء بانك - ملى در اردبيل : بانك ملى ايران در سال 1306 تأسيس شد . قبل از آن بانك شاهى ، كه برطبق امتياز خاصى از طرف اتباع انگليسى در ايران فعاليت داشت ، امور بانكى را عهده‌دار بود . اين بانك در اردبيل شعبه نداشت و كارهاى بانكى بوسيلهء صرافها صورت ميگرفت . پول رايج بازار نقره بود و به شكل يك قرانى ، دو قرانى و پنج قرانى ضرب ميشد . پول - خرد نيز از نيكل و بعدها از برنز و مس بود و باشكال يك شاهى ( پنج دينار ) ، دو شاهى ( ده دينار ) و ده شاهى ( پنجاه دينار ) جريان داشت . سكهء طلا هم فراوان بود و بيشتر باسم اشرفى خوانده ميشد ليكن مثل ديگر متاع خريد و فروش ميگرديد نه آنكه با آن متاع ديگرى خريدارى شود . پول اسكناس در اوايل خيلى كم بود اما رفته‌رفته مقدار آن زيادتر ميشد و كم‌كم جاى مسكوك نقره را ميگرفت . صرافها پولهاى نقره را در كيسه‌هائى كه مخصوص آنها ، از مدقال يا گونيهاى محكم دوخته ميشد ، ميريختند و كيسه‌ها را معمولا صد تومانى ترتيب ميدادند و چون وزن هر قران يك مثقال بود ازاين‌رو هركيسه يكهزار مثقال وزن ميداشت . برات و حواله نيز معمول و صرافها با دريافت كارمزدى بعنوان طرفهاى خود در ولايات ديگر حواله صادر ميكردند . بانك ملى ايران در سال 1315 اولين شعبهء خود را در اردبيل داير كرد و اين اقدام با حسن استقبال در بين مردم بويژه تجار و بازرگانان مواجه شد . افتتاح شعبه با مراسم خاصى صورت گرفت و با ترتيب مجلس جشنى از رؤسا و بازرگانان و معاريف شهر در خانهء حاج امين ، كه براى آن اجاره شده بود ، گشايش يافت . اين شعبه بتدريج از پر معامله‌ترين شعبات بانك ملى در سطح كشور گرديد زيرا با ترقى قيمت محصولات كشاورزى و دامى ، كه تنها منبع درآمد اقتصادى اين شهر است ، دادوستد آن رونق يافت و صادرات فرآورده‌هاى مزبور بديگر نقاط ايران ، بانك ملى اردبيل را در مسير فعاليتهاى بيشترى قرار دارد .